به آن حضرت سلام كنند . « ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَما عِنْدَ اللَّه باقٍ » 96 كشف نوشته : امير المؤمنين على ( ع ) دينارى بر دست نهاد گفت : تو ديگرى را فريب ده كه پسر ابو طالب سر آن ندارد كه در دام غرور تو آيد : تا كى از دار الغرورى سوختن دار السّرور تا كى از دار الفرارى ساختن دار القرار حسينى : در شرح گلشن راز گفته است : هر موجودى داراى دو جهت و دو اعتبار است : اوّل - از نظر حقيقت موجوديت كه چون نور حق و افاضه ى الهى جلوه گر شده است ، اين فرد در ضمن نمودارى ممكنات است كه تجلَّى شهود نيز مينامند دوّم - از جهت اينكه يك فرد موجود معيّن است آن را ممكن و مخلوق مينامند ، و همه ى نواقص موجودات مربوط به اين جهت دوّم است . از ره صورت نمايد غير دوست چون نظر بمعنى جمله او است زان يكى « ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ » شنو جز پى « ما عنده باقى » مشو « ما عندكم ينفد » اشاره به جهت دوّمى است و م « عِنْدَ اللَّه باقٍ » اشاره است باعتبار و جهت اوّلى . اى به وصف بيان ما همه هيچ همه آن تو آن ما همه هيچ هر چه بيند خيال ما همه نقش هر چه گويد زبان ما همه هيچ « مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّه حَياةً طَيِّبَةً » 97 فخر : ظاهر آيه اين است كه عمل صالح به شرط ايمان موجب ثواب است با اينكه در آيت ديگر است « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَه » يعنى كمترين كار نيك مزدش ميرسد و ايمان در آن شرط نشده است ممكن است نتيجه ى اوّل حيات طيّبه و خوشى هميشگى باشد و نتيجه ى دوّم به اندازه ى خودش باشد كه لااقلّ تخفيف عقاب است . مجمع : حيات طيّبه چند معنى شده است : 1 - ابن عبّاس و سعيد جبير روزى حلال گفته‌اند ، 2 - حسن بصرى گفته است : يعنى قناعت و رضاى به روزى كه